~Sprank~

SUBVERSIVE FOLK

Achterblijversballade

De tijd was gekomen, het moment om te gaan,
Ik gunde jou het beste, liet je niet doelloos staan.
je was een van de weinigen die durfdde te dromen,
Ze bleven hier onvervuld, daarvan moest onrust komen.

Want hoe erg je ook probeerde er vernieuwing in te houden,
het grote geheel dat bleef bij het oude.
de schoenen waarin de moed gezakt was trok je uit,
verruilde ze voor ¨stoute¨ en trok eropuit.

Uit ruines wilden wij kastelen bouwen,
in elke steen die we legde, lag ook ons vertrouwen.
ieder persoon die eraan meedeed werd daardoor een pilaar,
de collectieve geest hield de boel bij elkaar.

van de torens werd gebruld wat ons bezielde,
en het lot voorspeld van hen die het vernielden.
maar de grootste bedreiging kwam niet van buiten de poort,
de huisvrede werd van binnenuit verstoord.

Misschien was ons doel wel te hoog gegrepen,
zal ieder zijn kar met puin moeten slepen.
het puin waar ik als een berg tegenop zag,
maaktte jou niewsgierig naar wat erachter lag.

bij het volgende dal ligt de wereld aan je voeten,
lui met onvervlogen hoop zullen jou daar begroeten.
ongeremd enthousiasme zal jou meesleuren,
geen tijd meer of reden om nog te zeuren.

Als ik eraan terugdenk doet het mij pijn,
dat ik niet zo¨n persoon voor je kon zijn.
je bent net op tijd ervandoor gegaan,
enkel de klaagmuur is hier blijven staan.

Ik schenk elke dag meer weemoed in mijn glas,
en denk verbitterd aan hoe het ooit was.
met mij blijft achter, in nevel gehuld,
het leeggedronken glas, met tranen gevuld.

Advertisements
%d bloggers like this: